Kompleksowy obszar roboczy i zakres przesuwu stołu
Najlepszy frezarko-wiertarka zapewnia imponująco przestronną strefę roboczą, która umożliwia obróbkę dużych przedmiotów, a przy tym oferuje znaczny zakres przesuwu stołu we wszystkich osiach, co pozwala na wykonanie całych detali bez konieczności ich ponownego pozycjonowania lub dzielenia operacji na wiele ustawień. Pionowa odległość między końcówką wrzeciona a powierzchnią stołu, często nazywana głębokością gardzieli lub pojemnością osi Z, w przypadku maszyn wysokiej jakości zwykle mieści się w zakresie od 40 do 50 cm, umożliwiając pracę z wysokimi elementami, takimi jak uchwyty, bloki czy odlewy, bez ryzyka kolizji. Ta pionowa wolna przestrzeń jest szczególnie ważna przy stosowaniu dłuższych narzędzi skrawających, grubszych podkładów do podnoszenia przedmiotów obrabianych lub stołów obrotowych, które zwiększają wysokość całego ustawienia. Przesuw tulei (quill travel), czyli zdolność wrzeciona do przesuwania się w dół, zapewnia zazwyczaj 7,5–12,5 cm precyzyjnego ruchu posuwu, co wystarcza do wykonywania operacji wiercenia oraz zapewnia dokładną kontrolę głębokości podczas frezowania czołowego i toczenia otworów. Przesuw podłużny stołu – czyli ruch w lewo i w prawo, prostopadły do pozycji operatora – w najlepszych modelach frezarek-wiertarek zwykle wynosi od 50 do 75 cm, umożliwiając obróbkę długich elementów, takich jak szyny, wsporniki czy elementy konstrukcyjne, w jednym ustawieniu. Przesuw poprzeczny stołu – czyli ruch stołu w kierunku kolumny i od niej – oferuje zazwyczaj zakres 25–40 cm, co pozwala na umieszczenie szerokich przedmiotów obrabianych oraz na pełne pokrycie powierzchni bez konieczności ich przemieszczania. Te zakresy przesuwów razem określają trójwymiarową objętość roboczą, w której zachowana jest pełna zdolność do obróbki; najlepsze frezarki-wiertarki maksymalizują tę objętość w stosunku do całkowitych wymiarów maszyny. Ruch stołu napędzany jest precyzyjnymi śrubami pociągowymi lub mechanizmami zębatkowymi (zazębienie zębatka–szyna), a koła nastawcze wyposażone są w skalowane tarcze pokazujące przemieszczenie w standardowych jednostkach. Wiele modeli posiada regulowane blokady stołu dla każdej osi, umożliwiające zablokowanie jego pozycji podczas operacji, w których ruch w określonym kierunku mógłby pogorszyć dokładność. Powierzchnia stołu ma odpowiednie wymiary – zwykle 60 × 20 cm lub większe – oraz wiele rowków T, przeznaczonych do montażu standardowych zacisków, imaków i uchwytów. Tak przestronna powierzchnia robocza pozwala na jednoczesną obróbkę wielu przedmiotów, umożliwiając seryjną produkcję małych elementów lub bezpieczne zamocowanie dużych, nieregularnych części. Pełne pokrycie powierzchni stołu od krawędzi do krawędzi oznacza, że można swobodnie umieszczać przedmioty obrabiane w dowolnym miejscu w zakresie przesuwów i nadal mieć dostęp do wszystkich ich powierzchni za pomocą narzędzi skrawających, eliminując „martwe strefy”, które marnują cenną pojemność maszyny. Kompleksowa strefa robocza najlepszej frezarki-wiertarki umożliwia podejmowanie ambitnych projektów, które przekroczyłyby możliwości mniejszych maszyn, umożliwiając wykonanie złożonych detali w mniejszej liczbie operacji przy jednoczesnym zachowaniu najwyższej dokładności na całym etapie procesu obróbkowego.